Η εξοικείωση της σύγχρονης οικογένειας με ποικίλες δραστηριότητες δημιουργούν πλέον τις συνθήκες να αντιμετωπίζουμε καινούργιες κακώσεις στην καθημερινή κλινική μας πράξη. Μια ενδιαφέρουσα νεο-εισαχθείσα κάκωση είναι το λεγόμενο “κάταγμα του τραμπολίνο” . Το κάταγμα του τραμπολίνο είναι ένα χαρακτηριστικό κάταγμα στο εγγύς τμήμα της κνήμης και προκαλείται συνήθως όταν στο ίδιο τραμπολίνο βρίσκονται δύο παιδιά διαφορετικής ηλικίας. Συγκεκριμένα η κάκωση επέρχεται τη στιγμή ενός άτυχου συγχρονισμού μεταξύ των δυο μικρών αναβατών, κατά την οποία το μικρότερο παιδί προσγειώνεται, ενώ το μεγαλύτερο έχει μόλις λάβει ώθηση από την ελαστική επιφάνεια . Την στιγμή αυτή η κνήμη (του παιδιού που ”προσγειώνεται’) και ο μηρός (του παιδιού που ‘απογειώνεται”) συγκρούονται και αποτελεσμα της συγκρουσης ειναι η κνήμη να υποστεί το χαρακτηριστικό κάταγμα καθώς δέχεται τη δύναμη (επιταχυνόμενα) προς τα πάνω του μηρού από την ελαστική επιφάνεια η οποία υπερνικά τη δύναμη της βαρύτητας.
Η διάγνωση τίθεται με ακτινογραφίες δυο επιπεδων (face+profilε) της κνήμης και θα πρέπει ο κλινικός γιατρός να είναι υποψιασμένος καθώς συχνά το συγκεκριμένο κάταγμα διαλάθει της προσοχής .Η αντιμετώπιση είναι συντηρητική (με εφαρμογή γύψου) για 3-4 εβδομάδες.
Η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία επανεπιβεβαιώνει τη θέση της ενάντια στη χρήση τραμπολίνο για ψυχαγωγικούς σκοπούς.Σημειώνεται πως η Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία έλαβε θέση ενάντια στη χρήση τραμπολίνο το 1999 και ανανέωσε τη θέση αυτή το 2006.
Οι μελετητές επισημαίνουν πως το 2009 η πιθανότητα τραυματισμού ήταν 70 περιστατικα ανά 100.000 περιστατικά, για την ηλικιακή ομάδα 0-4 ετών και τα οποια διπλασιαζονται αριθμητικά αγγίζοντας τα 160 (ανά 100.000) για παιδιά ηλικίας 5-14 ετών.Η πιθανότητατραυματισμού από τραμπολίνο για τις ηλικιακές αυτές ομάδες είναι παραπλήσια με την πιθανότητα τραυματισμού κατά την ποδηλασία ή τη δραστηριότητα σε παιδικές χαρές ή από δραστηριότητες σε πισίνες κολύμβησης. Σε αντίθεση με όλες τις άλλες δραστηριότητες οι οδηγίες προστασίας για τη χρήση τραμπολίνο δεν είναι το ίδιο διαδεδομένες.Οι περισσότεροι τραυματισμοί συμβαίνουν όταν πολλά άτομα χρησιμοποιούν ταυτόχρονα το τραμπολίνο. Τα μικρότερα παιδιά είναι 14 φορές πιο επιρρεπή στην τραυματισμό λόγω διαφοράς βάρους, αλλά και λόγω μειωμένων κινητικών δυνατοτήτων. Η συχνότητα τραυματισμού για παιδιά ως 6 ετών ανέρχεται στο 22%-37%.Η πτώση από το τραμπολίνο αφορά το 27%-39% των τραυματισμών ενώ η πιθανότητα πτώσης αυξάνει όταν το τραμπολίνο τοποθετείται σε μή επίπεδη επιφάνεια.Οι συγγραφείς σημειώνουν ότι η χρήση παραγεμίσματος δε μειώνει τον κίνδυνο τραυματισμού, ενώ το 1/3 των τραυματισμών συμβαίνουν ακόμη και όταν τα παιδιά βρίσκονται υπό την επίβλεψη των γονέων.Οι συχνότεροι τραυματισμοί αφορούν τον άκρο πόδα και την άρθρωση του αστραγάλου (περισσότερο από 60% σε μία μελέτη). Εντούτοις, 10 ως 17% των τραυματισμών αφορούν το κεφάλι και τον αυχένα, ενώ 0,5% των τραυματισμών από τραμπολίνο καταλήγουν σε μόνιμη νευρολογική βλάβη.
Ακολουθούν μερικοί βασικοί κανόνες ασφαλείας :
- Ενήλικες θα πρέπει πάντα να επιβλέπουν τη χρήση του τραμπολίνο απι παιδιά .
- Η χρήση του πρεπει να περιορίζεται μόνο σε ένα άτομο την φορά
- Απαγορεύονται τα ακροβατικά
- Απαγορεύονται αντικείμενα ή παιχνίδια μέσα στο τραμπολίνο (κατά την χρήση του)
- Κατάλληλο είναι το τραμπολίνο που διαθέτει δίχτυ ασφαλείας και προστατευτικά μαξιλάρια περιμετρικά
- Τοποθετήστε το τραμπολίνο σε επίπεδο και ασφαλές έδαφος (πχ γρασίδι και όχι τσιμέντο)
- Ελέγξτε συχνά τον εξοπλισμό για φθορές .Το τραμπολίνο θα πρέπει να ελέγχεται τακτικά και να απομακρύνεται σε περίπτωση βλάβης.
Το άρθρο αυτό γράφει o:
Χειρουργός Ορθοπεδικός
Λεωφ. Αλεξάνδρας 192, Αθήνα
tel: 694 444 3459 | http://www.orthosoma.gr | http://www.orthopedicnews.gr | info@orthosoma.gr
